De Landricuskerk ligt vlakbij de Plats in het smalste stukje Nederland, de Limburgse gemeente Echt-Susteren.
Het is de parochiekerk van de parochie HH. Landricus en Edith Stein. Deze parochie maakt deel uit van de R.K. Parochies Federatie Echt, die weer onderdeel is van het dekenaat Susteren.

Voor het stichtingsjaar van de parochie moeten we teruggaan naar het verblijf van de heilige bisschoppen te Maastricht, dus naar het tijdvak 400-700.
Volgens overlevering werd de kerk gebouwd op een plaats waar eens een heidense tempel stond.
De eerste gegevens omtrent een kerk in Echt zijn uit de jaren tussen 928 en 939. Toen schonk Gerberga de patronaatsrechten over de kerk van Echt, de tienden en goederen, misschien zelfs de hele aan haar toebehorende heerlijkheid aan het kapittel van St. Servaas te Maastricht. Zij was de zuster van keizer Otto I en de dochter van Hendrik van Saksen, die vanaf 919 koning van Duitsland was en bekend stond als Hendrik I (de Vogelaar). Waarschijnlijk heeft Echt aan deze Gerberga zijn eerste grote kerk te danken.
Deze kerk was oorspronkelijk toegewijd aan St. Anna en mogelijk ook aan St. Remigius. Ze kreeg St. Landricus als tweede patroon en in 1722 werd deze laatste de enige patroon.
Die eerste grote kerk was Romaans en gebouwd in mergel. Op de plaats van deze Romaanse kerk werd rond 1477, tegen het bestaande koor uit ca.1400, de huidige laat-Gotische hallenkerk gebouwd.
In 1873 werd de kerk o.l.v. archtitect Pierre Cuypers ingrijpend verbouwd, waarbij het schip met twee traveeën naar het westen werd uitgebreid.
De oorspronkelijke Romaanse toren werd afgebroken in 1872 en vervangen door de huidige neo-Gotische.
In 1944 liepen kerk en toren zware schade op, die in 1946 werd hersteld, met uitzondering van de torenspits.
De huidige hoge betonnen torenbekroning werd In 1958 geplaatst naar een ontwerp van de Venlose architect H. Tilmans.
Een brand bracht in 1966 opnieuw grote schade toe. Bij de restauratie zijn destijds de daken nagenoeg in de oude toestand gereconstrueerd.
In 1987 werd er voorin de kerk een nieuw neo-Gotisch vleugelaltaar geplaatst. Dit stamt uit 1877 en is afkomstig uit de Jezuïtenkerk te Brugge (België).
In 1992 was er schade ten gevolge van de aardbeving, welke in 1994 weer werd hersteld. Bij dit herstel werd tevens de destijds grotendeels witte kerk opnieuw geverfd in een nieuwe kleurstelling.
En tevens werd toen een Maria-kapel ingericht, die voorzien werd van een fraaie wandschildering.

In de kerk bevinden zich onder andere twee eiken koorbanken uit de 17e eeuw en vier biechtstoelen uit de 18e eeuw.
Het marmeren doopvont is uit de 2e helft van de 17e eeuw.
Mogelijk uit de 16e eeuw is een houten kruisbeeld en uit de 17e eeuw zijn een houten beeld van Sint-Marcoen en een terracotta-beeld van Sint-Franciscus.

Eind 18e eeuw werd er een orgel geplaatst door Binvignat uit Maastricht. Dit werd in 1880 verkocht aan de kerk van Ohé en Laak.
In 1951 werd het huidige orgel geplaatst door de Gebr. Vermeulen uit Weert. Het is een elektro-pneumatisch kegelladen-orgel met drie klavieren en pedalen.
Meer informatie over dit orgel is hier te vinden.
In 1975 werd er onder in de kerk een klein koororgel geplaatst van Schumacher uit Eupen (België).
Meer informatie over dit orgel is hier te vinden.

De meeste glas-in-lood ramen zijn van de hand van de Echter glazenier Jaques Verheijen. De ramen in het priesterkoor en de Zuidgevel zijn geplaatst in 1955-1956. De ramen in de Noorgevel dateren uit 1980.
In 1996 werden er door de glazenier Huub Kurvers nieuwe ramen geplaatst in de nieuw ingerichte Maria-kapel.
En in 2008 werden in de ramen in de entreehal door Huub Kurvers glas-in-lood-ramen aangebracht ter gedachtenis aan Edith Stein.
Meer informatie over de glas-in-lood-ramen is hier te vinden.

In de toren hangt een mogelijk 13e eeuwse klok van meester Henricus. Ook hangt er nog een klok uit 1928 van Petit en Fritsen en een klok van een onbekende klokkengieter. De vierde klok heeft als opdruk het jaartal 1954 en tevens een illustratie van de H. Landricus.

In 2014 werd de kerk een officiële bedevaartskerk ter ere van de Heilige Edith Stein, welke haar laatste levensjaren in het Karmelietessenklooster van Echt verbleef. Zij werd in 1942, samen met haar zus Rosa, vanuit Echt gedeporteerd naar Auschwitz en op 9 augustus te Birkenau door vergassing ter dood gebracht.
Paus Johannes Paulus II verklaarde Edith Stein op 1 mei 1987 zalig, bij zijn bezoek aan Keulen. En op 11 oktober 1998 werd zij te Rome heilig verklaard om een voorbeeld te zijn voor de moderne mens.
In 2017 werd zij, bij gelegenheid van haar 75e sterfdatum, tevens als tweede patroon toegewezen aan de parochie, zodat van die tijd af deze word aangeduid als Parochie HH. Landricus en Edith Stein.
In de kerk bevindt zich een herdenkingsaltaar ter ere van Edith Stein, bestaande uit een lessenaar met drieluik van de hand van kunstenaar Karin Deneer en een vitrine met de koormantel van Edith Stein, die zij droeg toen zij in 1942 gearresteerd werd.

KLIK HIER voor een 360° tour.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met info@landricuskerk.nl.

© 2026